گالری عکس دودانگه

فاصله کانونی:

فاصله کانونی، به فاصله کانون نوری لنز(در لنزهای مرکب الزاماٌ با مرکز فیزیکی لنز منطبق نیست) با سطح حساس (فیلم یا حسگر ) گفته می شود.

این عدد اصلی ترین شاخص طبقه یندی لنزهاست. چون شما فعلاً از دوربین های کوچک (اصلاحاً Compact ) استفاده می کنید  و لنز شما به دوربینتان چسبیده! شاید فکر کنید نیازی به این قسمت ندارید اما من اینطور فکر نمی کنم. دوربین شما هم بر اساس همین مفاهیم کار می کند. به علاوه خدا را چه دیدی شاید اینقدر از عکاسی خوشتون اومد که خواستید دوربین SLR بخرید!

به این شکل ها توجه کنید:

در همین شکلها به سادگی اولین خاصیت فاصله کانونی را می بینید. هرچه فاصله کانونی بلندتر باشد سوژه در فاصله ثابت بزرگتر دیده می شود و بلعکس. به این میگن زوم!

دوم: هرچه فاصله کانونی بزرگتر می شود زاویه دید تنگتر می شود و بلعکس. یعنی هرچه فاصله کانونی را بیشتر می کنید کمتر از محیط اطراف دیده می شود.

سومین و چیزی که در این تصاویر دیده نمی شود. پرسپکتیو است.

(متاسفانه ترجمه فارسی پرسپکتیو را نمی دانم شما اگر چیزی غیر از چشم انداز شنیده اید به من هم بگویید) هرچه فاصله کانونی بیشتر می شود پرسپکتیو بیشتر تخت می شود و با فاصله کانونی کمتر ، خطوط عکس بیشتر به منحنی میل می کنند این دو تصویر را مقایسه کنید:

تصویر با فاصله کانونی کوتاه (واید 15)

  همان مکان با فاصله کانونی بلند (تله 135 )

این نکته شاید امروز زیاد به کارتون نیاد ولی بدونید بد نیست. فاصله های کانونی بلندتر مثلاً در حد 300 میلیمتر حتی به نوعی پرسپکتیو را معکوس می کنند!